چرا خواستار شركت منسجم پزشكان عمومي در انتخابات نظام پزشكي هستيم؟ چرا بر لزوم انتخاب «آگاهانه»ي همكاران خود تاكيد ميكنيم؟ انتخابات 27 ديماه چه تاثيري در سرنوشت ما دارد؟
افزايش آموزش، بحران اشتغال
از زماني كه تصميم گرفته شد تعداد پزشكان عمومي كشور افزايش يابد تا نيازي به پزشك خارجي نداشته باشيم، بيش از دو دهه ميگذرد. از آن زمان در هر گوشه و كناري دانشكدهاي تاسيس شد تا با آموزش دانشجويان پزشكي اين نياز برطرف شود، ولي متاسفانه در طراحي نظام سلامت كارآمدي كه توان جذب و بهكارگيري اين دانشآموختگان جوان را داشته باشد غفلت شد و برنامه و راهكاري براي اشتغال اين قشر- كه اكثراً افرادي با ضريب هوشي بالا و از زمرهي مستعدترين سرمايههاي انساني كشور هستند- انديشيده نشد.
در سالهاي نخست افزايش ظرفيت آموزش پزشكي مشكلي در راه اشتغال اين پزشكان وجود نداشت و حتي بهدليل نياز شديد كشور، استخدام پزشكان عمومي در مراكز درماني دولتي اجباري بود. ولي با افزايش ميزان فارغالتحصيلان و عدم بسترسازي همزمان براي خدمات آنان، در حالي كه هنوز بسياري از همميهنانمان دسترسي كافي به خدمات اوليهي پزشكي نداشتند، «بحران اشتغال» پزشكان عمومي آغاز شد. تا رسيد زماني كه فقط گروه خاصي استخدام و بقيه به امان خدا رها ميشدند و ناچار بودند كه در روستاها و بخشها با هزينهي شخصي و دريافت وامهاي كلان با سودهايي با درصد بالا- چون وامهاي با درصد پايين و يارانهاي هم فقط مختص افراد خاصي بود- اقدام به تاسيس مطب كنند.
آشفتگي در نظام سلامت
اما اگر افزايش «توليد» پزشك را نخستين مقصر بحران اشتغال پزشكان عمومي بدانيم، دومين مقصر، طرحهاي كارشناسي نشده و بيپشتوانهاي بود كه هر از چندي نظام سلامت را به آشفتگي ميكشيد. در ابتدا سازمان تامين اجتماعي بهجاي خريد مناسب درمان، راساً به توليد درمان پرداخت و درمانگاههايي براي بيمهشدگان خود تاسيس كرد كه سبب كاهش مراجعهي بيماران به پزشكان عمومي بخش خصوصي شد. از سوي ديگر، در حالي كه بالا رفتن هزينههاي مطب، مشكلات مالي و دلواپسيهاي تازهاي براي پزشكان عمومي ايجاد كرده بود، كميتهي امداد از راه رسيد و افراد بيمهشدهي تحت پوشش خود را به چند مطب محدود طرف قرارداد سوق داد كه اين هم فشار مضاعفي به پزشكان عمومي وارد آورد. بهدنبال آن، بعضي از سازمانهاي بيمهگر خصوصي و ادارات دولتي هم به تبعيت از آنها درمانگاه تاسيس كردند و با تعداد محدودي از پزشكان قرارداد بستند.
اين فشارها بر پزشكان عمومي ادامه داشت كه طرح «بيمهي روستاييان» با شعار اشتغالزايي براي پزشكان عمومي آغاز شد ولي در حالي كه همه منتظر بودند با اجراي اصولي و هدفمند نظام «پزشك خانواده» در اين طرح، بخشي از معضل اشتغال پزشكان عمومي برطرف شود، تمامي ظرفيتهاي بخش خصوصي در ارتقاي سلامت جامعه در روستاها و شهرهاي كوچك كه طي سالها توسط پزشكان عمومي جوان ايجاد شده بود، ناديده انگاشته شد و اين طرح هم با سوق دادن گروه ديگري از بيماران بهسمت درمانگاههاي دولتي- بدون آنكه اين درمانگاهها از تجهيزات بيشتري برخوردار گردند- به ورشكستگي و تعطيل مطب پزشكان عمومي شاغل در روستاها، بخشها و شهرهاي كوچك انجاميد.
و عجيبتر اينكه اكنون با بياعتنايي كامل به طرح پزشك خانواده، شاهد اجراي «طرح معين» از سوي تامين اجتماعي هستيم تا باز با گزينش تعدادي محدود و خاص، تتمهي بيماران پزشكان عمومي از آنها گرفته شود.
حال نتيجهي اين آشفتهبازار پزشكي را به اينصورت ميبينيم كه متاسفانه بعضي از همكاران براي كسب درآمد بيشتر به هر ذلتي تن ميدهند و حتي در مواردي ديده ميشود كه به نرخشكني و انواع و اقسام كارهاي عوامفريبانه مثل ويزيت رايگان يا نصف قيمت روي ميآورند. از طرفي بيماران هم با مراجعه به اين مراكز رايگان و ارزان از درمان مناسب برخوردار نميشوند بلكه تنها بر آمار مصرف بيرويهي دارو در كشور ميافزايند. علت تمامي اين مشكلات هم اين است كه هيچگاه در مورد اوضاع اقتصادي پزشكان عمومي كارشناسي دقيقي صورت نگرفته و هميشه طرحهاي مرتبط با اين صنف بهصورت آزمون و خطا انجام شده است.
چرا بايد در انتخابات شركت كنيم؟
ولي يكي ديگر از دلايلي كه پزشكان عمومي مورد بيمهري قرار گرفتهاند كنار كشيدن آنها از فعاليتهاي صنفي است. در حال حاضر بيشتر اعضاي هيات مديرههاي سازمان نظام پزشكي در شهرهاي بزرگ و همچنين اعضاي شورايعالي اين سازمان را همكاران متخصص تشكيل ميدهند كه آنها هم جز تعداد معدودي كه شايد مشكلي نداشته باشند، بقيه- اگر خوشبينانه بنگريم- به دلايل مشكلات كاري و حرفهاي ويژهي خود، در برابر معضلات پزشكان عمومي عكسالعملي نشان نميدهند. و اين نابساماني در حالي است كه پزشكان عمومي در سراسر دنيا ركن اول حوزهي سلامت هستند.
بنابراين از همهي پزشكان عمومي- پير يا جوان، خانم يا آقا- تقاضا داريم كه براي بهبود وضعيت خود و ارزش دادن به واژهي «پزشك عمومي» بهطور منسجم و فعال در انتخابات نظام پزشكي حضور يابند و نمايندگاني دلسوز، شجاع، كارآمد، مستقل و بدون هيچگونه وابستگي انتخاب كنند كه بتوانند خواستههاي آنان را به گوش مسوولان برسانند و با ارايهي طرحهاي دقيق و كارشناسي شده مانع از اجراي طرحهاي زودگذري شوند كه از پيش محكوم به شكست است و در آنها نه بهبود اوضاع سلامت مردم در نظر گرفته ميشود و نه حقوق مادي و معنوي جامعهي پزشكي.
دكتر سونيا معصومي
عضو هيات مديرهي انجمن پزشكان عمومي رشت
baraye khanom Dr. arezoye salamti va behrozi daram.omidvaram faliyat bishtare ishan ra dar nezam pezeshki bebinim! Dr.Jafar Ghorbani
توسط: Dr.Ghorbani در دسامبر 20, 2008
در 10:51 ب.ظ.
[...] داشته است. این مقاله که برای نخستین بار روز ۲۶ آذر در وبلاگ انجمن پزشکان عمومی رشت منتشر شد، دو روز بعد بهعنوان اولین مقاله به صدر [...]
توسط: انجمن پزشکان عمومی رشت » آرشیو » دکتر سونیا معصومی و مقالهی تاثیرگذار در دسامبر 26, 2008
در 3:50 ب.ظ.